Εδώ κι επέκεινα

Μόνος μπροστά στο δικαστήριο των επτά γυναικών
Κι ο Χάρων προβάλλει
κωπηλατώντας μέσα στην άδεια πλήξη
ως το εδώ και το επέκεινα
Ελαφριά θολούρα κάτω από το κουπί
και γύρω από τη βάρκα
Σκυφτή μορφή, αδιάφορος
μέσα στο κενό... ανοιχτόγκριζη, θολή σιλουέτα

Κι αυτό το κενό; Τα νερά του ορίου.
Γιατί να θυμάσαι «εδώ κι επέκεινα»;
Να παρασυρθείς ως τον Χάροντα
στο πλεούμενο
και να πλέεις στην ελαφριά καταχνιά της Στυγός
μια ολόκληρη αιωνιότητα

Ανάμεσα
στο Εδώ
και στο επέκεινα;
Μόνος μπροστά στο δικαστήριο των επτά γυναικών