Το μάτι των αμφιβολιών

Στον Νικολάι Κάντσεφ

Κοίτα μέσα από το μάτι του ύπνου
στο δάσος των αμφιβολιών.
Περιμένουν να γυρίσεις.

Αγκάλιασε από τη μέση
μια ιτιά σκυμμένη πάνω απ’ το νερό.
Τόσο μακρινή ανάμνηση.

Διάβα το κατώφλι των χαμόγελων,
κατέβα από τα ξυλοπόδαρα του φόβου,
όταν τελειώσει το όνειρο.

Κι αν στο δάσος είναι κάποιος,
μην πας μόνο, παιδί μου!

Πάρε με μαζί σου
σε δάσος όπου είναι κάποιος.