Κανείς δεν τα βάζει με τον Χάρι

Κανείς δεν μπορεί να τα βάλει με τον Χάρι.
Το χαμόγελό του θα τον αποστομώσει.
Θ’ ανάψει τσιγάρο
και, ακουμπισμένος στο μπαρ,
κοιτώντας μέσα απ’ τον αντίπαλο,
απλώς θα σωπάσει.

Με το βαρύ επιχείρημα ενός σηκωμένου φρυδιού
ο Χάρι θα ρίξει απ’ το σκαμπό κάθε φλογερό λογικό.
Η μοίρα στάθηκε γενναιόδωρη και σήμερα του ορίζει
την τιμητική θέση του ψημένου ανθρώπου
και του σοφού ειλικρινά μεγάλου.

Κι απ’ όλα πιο πολύ γιατί ως το τέλος δεν έκανε το λάθος
να τα βάλει με κορίτσι ανεβασμένο σε τακούνι.
Ούτε να εκμυστηρευτεί αν είχε μπλέξει
σε στοιχήματα, άλογα, χαρτιά
ή σε κάποιο άλλο πάθος.

Μόνο με τα χέρια ακουμπισμένα στο μπαρ
θα σε χαρίσει ένα πλατύ χαμόγελο.
Αυτός ήταν ο Χάρι. Το παιδί που τιμούσαν.
Ένα παιδί για το οποίο δεν μπορούσες με την πρώτη ανάγνωση
να μαντέψεις αν είχε λεφτά.

Σήμερα κανείς δεν τα βάζει με τον Χάρι.
Γιατί άραγε; Γιατί
η απάτη αποκαλύφθηκε.
Ο Χάρι είχε φύγει.
Ο Χάρι λείπει από καιρό.

Και πια δεν θα φανεί.
Γιατί άραγε; Γιατί
το μπαρ είναι κλειστό.
Απόψε κι αύριο...
Αλίμονο!