Όσο συμβαίνει

Κανείς δεν μπορεί να σε τραγουδήσει ακριβώς
όπως το κάνω εγώ.

Με τις ίδιες ακριβώς φάλτσες νότες
μα και, καμιά φορά, κομμάτια ωραία τραγουδισμένα.

Ούτε μπορεί ν’ αμφιβάλει πως υπάρχεις
όπως εγώ.

Ούτε τόσο ανόητα να πει ψέματα χωρίς
λόγο.

Ούτε έχει τον ίδιο ακριβώς τρόπο να σε πιστέψει
όπως οι σκέψεις μου.

Ούτε να κάνει
τη δική μου χειραψία μ’ ένα φίλο.

Κανείς δεν γδέρνει το χαμόγελό του
στους ίδιους ακριβώς μικρούς πόνους.

Ούτε λέει στους γιους του
ακριβώς τα ίδια. Έστω και μόνο γιατί αυτοί είναι οι δικοί μου γιοι.

Κανείς δεν μπορεί να δει
τα όνειρα που βλέπω.

Δεν υπάρχει τέτοιο θάρρος και φόβος.
Γιατί ο καθένας έχει μόνο τα δικά του.

Ούτε σταματά στο ίδιο σημείο του τραγουδιού,
εκεί όπου φεύγω, ζωή.

Μη με ξεπροβοδίζεις. Δεν αποχαιρετώ.
Μένω.

Ήθελα μόνο να μιλήσουμε,
όσο μου συμβαίνεις.