Στη φίλη μου — την ψυχή μου

Και λες πως πάντα θα υπάρχουν τρόποι
να σε βρίσκω και να σου ορκίζομαι,
χαμογελαστό μου κορίτσι.

Θα κρυφτούμε απ’ τον εχθρό σου — τη λογική —
τον πρωινό μου φίλο.
Και θα ταξιδέψουμε κάπου — ας πούμε στο Σιάτλ;

Θα μένουμε μόνοι και θα μιλάμε.
Για ψώνια και για σινεμά,
και για τις λέξεις και τους ανθρώπους που πέρασαν.

Θα περιπλανιόμαστε μόνοι στη ζεστασιά του σώματος,
θα υποδεχόμαστε τη νύχτα και το φως της.
Μα όχι σήμερα κι όχι σύντομα.

Έχουμε καλεσμένους. Μας επισκέπτεται η κούραση.
Κι ο θείος της — η αδιαφορία.
Και τα δυο τους παιδιά — η ψυχρότητα κι η ευπρέπεια.

Μα σου υπόσχομαι,
χαμογελαστό μου κορίτσι.
Ας φύγουν μόνο, ας κλείσω την πόρτα.

Ν’ αγαπηθούμε ξανά.
Μόνοι μέσα στη σιωπή.