Η μαχαιροβόλος

Όλη η διαταραγμένη γεωμετρία μου
κάθισε τώρα δίπλα μου στην ακτή.

Από δεξιά άρχισε να σπάει πασατέμπο
ο αστυνομικός που δεν περίμενε το πλοίο.

Έτσι κι αλλιώς πλοίο απόψε δεν έχει.
Πήρα κι εγώ πασατέμπο.

Θα περιμένουμε. Σέρνοντας τα πόδια ήρθε
μια γυναίκα. Κι άρχισε να διηγείται.

Για την Ισπανία και τους μαχαιροβόλους.
Για τους δεκαοχτώ που στον καιρό μας ρίχνουν ακόμα.

Με δεμένα μάτια. Ανάμεσά τους
ήταν, λέει, η μόνη. Μου έδειξε στα ψέματα.

Το μαχαίρι σαν να ήταν στο χέρι της.
Πίστεψα και βρέθηκα σε παράσταση.

Και δίπλα της στάθηκε ένα νεαρό κορίτσι.
Ήταν, λέει, παρτενέρ. Με τα μαχαίρια.

Και πως η εμπιστοσύνη μετράει πολύ.
Ίσως από νιότη να το σκέφτεται έτσι.

Κι η άλλη με ζύγισε με το βλέμμα —
η φωνή μου, λέει, έμοιαζε με του άντρα της.

Το πλοίο έπλεε προς το μέρος μας.