Πορτρέτα

Αντζελίνα Σταμένοβα Μεντνίκοβα

Πριν από είκοσι χρόνια,
όταν οι άντρες σε κοίταζαν
(κι αυτό ακόμη μετράει).

Να πίνεις τσάι δίπλα στο καλοριφέρ
στη σοφίτα του διευθυντή του θεάτρου.

Να περιμένεις να χτυπήσει το τηλέφωνο,
χαμογελαστή με μισόκλειστα
μάτια που δεν βλέπουν.

Από καιρό νηφάλια
και πρόσφατα μεθυσμένη.

Πράσινο τσάι
με έναν κύβο καστανή ζάχαρη.

Πριν από τη βότκα.
Πότε είναι πριν από τη βότκα;

Δεν έχεις ούτε ένα δάκρυ για το καπέλο.
Θα σου πω γι’ αυτό σύντομα.

Κι ας με κατηγορήσεις
πως δεν το θυμάσαι καλά.

Σταυρωμένα γόνατα.
Μια εκλεπτυσμένη φράση,
παγωμένη πάνω στο καλοριφέρ.

Στη γουρλωμένη τηλεόραση
η αντανάκλαση του απογεύματος,
που στέκεται δίπλα σου.