Γέρος που κοιτάζει το παρελθόν

Αργά, πολύ αργά πλέκονται μαζί
η πλεξούδα της ομορφιάς με την πλεξούδα των γηρατειών.
Χτυπούν οπλές από άχυρο,
ξύνουν πόδια με νύχια ακόμα κρυμμένα
μέρα με νύχτα την πόρτα σου.

Ρίχνουν το πέπλο της λήθης
μνήμη πάνω στην προηγούμενη μνήμη — τον αδερφό της.
Αργά, πολύ αργά η φωτιά σιγοσβήνει,
δε ραγίζει η στάχτη να γεννήσει θράκα.
Τα γκρίζα μαλλιά πλάι σου δεν κοιμούνται.

Δυο πρόσωπα τουλάχιστον έχει κάθε πράγμα.
Κάθε στιγμή βρίσκεται σε δύο τουλάχιστον μέρη.
Δυο δάκρυα σαν άχρηστα πράγματα
πέφτουν πάνω από τα σβησμένα κεριά.
Η σιωπή πλέκεται με το τραγούδι.

2009