Ο θάνατος του τράγου

Δεν υπήρξε ποτέ αναμονή τόσο μακριά.
Τόσο ήσυχες οι νύχτες δεν ήταν ποτέ.
Δεν υπήρξα ποτέ ταπεινός.
Βήματα καλογήρων δεν περπατούν στην αυλή μου.

Δεν χτύπησε ποτέ το κουδούνι κάτω απ’ το γένι του ζώου
το πρωί τόσο θλιμμένα.

Ξυπνώ — ο άνεμος με πλένει
και ανακατεύει το νεκρό τρίχωμα.

Απρίλιος 1998