Συμβάντα στο σώμα

Ένας κουρελιασμένος καταυλισμός σέρνεται στην κοιλιά σου.
Τρίζουν οι ρόδες.
Οι γλώσσες των σκυλιών
και οι πολύχρωμες κορδέλες στα κάρα
κρέμονται προς τη γη.

Και στον Ντεμίρ Μπαμπά, εκεί στον λαιμό σου,
η γιορτή έχει τελειώσει.
Έχουν σβήσει τα τραγούδια
στα κουρασμένα στόματα,
γεύση τραγουδιού και πιλάφι.

Και στους αστραγάλους σου, στη Στράντζα,
οι φωτιές έχουν σιγοσβήσει.
Οι φτέρνες με κομματάκια κάρβουνο
έχουν γείρει ανάσκελα στο στρώμα
κι επάνω τους κολλά ένας άνεμος από πεύκα.

Και στην Καραντίλα, εκεί στην ωμοπλάτη σου,
το νερό αντανακλά κάθε σταγόνα που πέφτει απ’ τον ουρανό,
κάθε αλμυρή σταγόνα για σένα.
Στη σιωπή του Αίμου
σωπαίνουν δάκρυα και γέλιο.

Και μέσα στις φλέβες σου, στον Έβρο και στον Δούναβη,
βούτηξε το κοντάρι του
και κυλά μέσα τους αίμα δράκου.