Προδότη

Προδότη,
γίνε καλός,
κοντά μου,
στον τάφο μου
έλα!
Εδώ σε περιμένουν λουλούδια
μεθυσμένα απ’ το αίμα μου.
Κι η ανάμνησή μου,
αυτού που ξέχασες.

Έλα και πες μου
πώς ένιωσες
όταν το έκανες,

Προδότη,
τι μου ήσουν;
Φίλος
ή απλώς συνοδοιπόρος;
Κριτής ή συγχώρεση;
Είχαμε άραγε κάτι κοινό
εκεί όπου αρχίσαμε;

Μη θυμώνεις
και μην καταριέσαι
ούτε τον εαυτό σου,
ούτε εμένα
επειδή
σε πρόδωσα
κι εγώ
σε άλλον καιρό.

Έλα κοντά μου
στο φιλόξενο
και ζεστό,
μαύρο τίποτα.
Είναι υπέροχα εδώ σε μένα!
Έλα!