Μην ακούς παλιατζούρες, άκου καλή μουσική.

Κι αν κάτω απ’ τα νύχια σου τη βρεις,
βρόμικη και ξυσμένη από κάποιο λασπωμένο πάτωμα
όπου κειτόσουν, λιωμένος απ’ τη βροχερή μέρα

Ή απ’ την αμέλεια όλων
όσων πατούν στο πρόσωπό σου.

Κι αν στις φτέρνες σου έχει κολλήσει
απ’ τον εναπομείναντα στατικό ηλεκτρισμό

Κι αν στα μάγουλα κυλά

Κι αν στην πλάτη σέρνεται

Κι άσχημη αν τη λένε

Κι αστεία αν σου φαίνεται

Χάιδεψέ την τρυφερά

κλείσ’ της το μάτι ανέμελα

στην ελευθερία σου που μικραίνει.