Παιδί

(Περιγραφή του καμβά «Ρόμπιν»
και άλλων πραγμάτων)

Στον Ντίτσο Ντίτσεφ

Ο ζωγράφος είναι μόνο δικός σου,
Παιδί με μάτια γυναίκας
μπροστά σε κρεμασμένο γιο.
Μ’ αυτή την κίτρινη μπλούζα
και τα μαλλιά παντού
και το πινέλο που προσπαθεί
να πιάσει
τη φευγαλέα απόχρωση των μπούκλων
κι εσένα
κι ότι κοιτάς πίσω απ’ τον ώμο μου,
ενώ εγώ δεν μπορώ να δω εκεί
μαζί σου
και ποτέ δεν κοιτάς τους άλλους,
πόσο μάλλον εμένα
και τον φόβο
για τους επινοημένους κανόνες
στον αγώνα για τη ζωή —
τον θάνατο των άλλων,
παιδί;
Τώρα πια δεν βλέπεις
Ο ζωγράφος άπλωσε το χέρι στα μάτια,
κι εγώ δεν είχα δύναμη να τον σταματήσω
(ποιος να ’χει άραγε — είσαι μόνο δικό του),
κι εγώ κοίταζα...
Κι ακόμα ακούω το γραμμόφωνο:
«Έλα να χορέψουμε, μιλόρδε...»

1989