Ποίημα
Ανδρική χορωδία τραγουδά σε τέσσερις φωνές
Αλέξανδρος Άντροβ
Μετάφραση από τα βουλγαρικά · Мъжки хор пее на четири гласа
Στη σειρά των γερόντων
κανείς δεν ήθελε να κρατά το ίσο.
Κι αυτό ήταν ό,τι τους πρόσφεραν.
Θα μπορούσαν να τραγουδήσουν κάτι άλλο
χωρίς τρεμούλιασμα,
αναστεναγμό, ανάσα,
λαχάνιασμα κι αδυναμία;
Στη σειρά των νέων
κανείς δεν ήθελε να σωπάσει,
μολονότι η φωνή τους
έμπαινε σιγανά
και με μαγική ελαφράδα
μόνο κάπου κάπου.
Μόνο κάπου κάπου.
Στη σειρά των αντρών
ένα είδος καρφωμένου βλέμματος
εμπόδιζε τους περισσότερους
απ’ αυτούς ν’ ακούσουν
την ομορφιά του τραγουδιού.
Και στη σειρά των παιδιών
η μαγική πρώτη φωνή
ακουμπούσε επάνω
στις τρεις σειρές του μέλλοντός της.