Μετά από σένα

Τι θα ’ναι η ζωή μου μετά από σένα;
Αρμαθιά από μέρες με τους δικούς σου αγνώστους;
Αρμαθιά από νύχτες με τις δικές μου αγνώστες
στο πρώτο καταγώγιο που θα βρεθεί;

Ή θα ’ναι μόνο ένα άδειο βλέμμα
απ’ το στενό παράθυρο του σπιτιού;
Κλεισμένος μέσα με τη θέλησή μου
μάταια θα περιμένω το πρωί για να κοιμηθώ;

Θα έχω κάπου μια συνάντηση; Τυχαία.
Θα με γνωρίσεις και θα συνεχίσεις,
προσπερνώντας με ειλικρινή αδιαφορία
χωρίς ούτε έναν ήχο να ψελλίσεις.

Σιωπή κι αναμνήσεις μες στα χέρια.
Χαμόγελο κούφιο στα στεγνά μάτια.
Διαφορετικές οι λέξεις και τα χρώματα
ποτίζουν διαφορετικές ψυχές.

«Φυσιολογικό»; «Όλα συνεχίζονται…»
Και τι περίμενα άραγε από τον Φοίβο;
Θα ανοιγοκλείσουμε τα μάτια και θα έχουμε ξεχάσει
πως δεν υπήρχε, λέει, ζωή μετά από σένα.