Τα μεγάλα μικρά πράγματα

«Η ευτυχία μπορεί να βρεθεί
στην αγκαλιά ενός δικού σου ανθρώπου
και στο χαμόγελο ενός παιδιού…»

Ναι. Μα εγώ θυμάμαι και την ιστορία
για κάτι αγόρια που ξεκίνησαν να ψάξουν την ευτυχία
και τα έπιασαν μαστουρωμένα σ’ ένα ξενοδοχείο της Φιλιππούπολης.
Το ένα είχε σκαρφαλώσει γυμνό πάνω στην τηλεόραση.
Δύο απ’ αυτά ζωγραφίζουν και μ’ αρέσουν οι πίνακές τους.
Τώρα δεν ψάχνουν πια την ευτυχία και δεν τα πιάνουν
μαστουρωμένα σ’ ένα ξενοδοχείο της Φιλιππούπολης.
Ζουν και ψάχνουν την ευτυχία στο χαμόγελο ενός παιδιού…
Και βάφουν τοίχους με μεγάλα μικρά πινέλα.

«Είναι τόσο σημαντικό να απελευθερωθείς
από την εμμονή να κυνηγάς την αλήθεια
και να κοιτάξεις τις σταγόνες της βροχής,
την άμμο κάτω απ’ τα νύχια σου…»

Ναι. Κι εδώ θυμάμαι την ταβέρνα στο Ποντουγιάνε
«Στον γερο-τζόκεϊ», όπου ένας μεθυσμένος ζωγράφος
μου διηγιόταν πώς τον είχε επισκεφθεί η αλήθεια
κι εκείνος, επειδή τρόμαξε, κατουρήθηκε.
Και σκάλιζε τα νύχια του. Η μεγάλη μικρή άμμος από κάτω…
Κι άλλο κρασί…, γιατί μέσα του είναι…

«Η αναζήτηση της ομορφιάς είναι αιώνια ασχολία.
Μπορούμε να τη βρούμε και στο πιο ασήμαντο…»

Ναι. Μα εγώ θέλω τις θάλασσες, τα βουνά και τους ανθρώπους —
τα τρία πιο σημαντικά πράγματα που ξέρω. Μαζί τους όλα μου είναι όμορφα,
και δεν θέλω να κρύβω τις αδυναμίες μου, να φυλάγομαι…,
Και τα μεγάλα μικρά πράγματα ας μ’ αφήσουν ήσυχο,
και τα μεγάλα μεγάλα πράγματα ας με συνθλίψουν, ας με πνίξουν ή ας με κάψουν.