Η αιχμηρή άκρη των καθεδρικών

Ήδη βλέπω τις καμπάνες
και την αιχμηρή άκρη
των καθεδρικών.

Πετάω;
Ή πέφτω;

Μετέτρεψα τις καλές μου προθέσεις
σε ανάμνηση καλών προθέσεων.

Ε, δεν θ’ ακούσω τ’ όνομά μου
να το φωνάζει κάποιος καλός Γέροντας.

Ούτε κακό έκανα
ούτε για κανέναν το σκέφτηκα.

Ε, δεν θ’ ακούσω τ’ όνομά μου
ούτε από τον Κάτω Κόσμο.

Πετάω ή πέφτω;
Ή μήπως στο ελεύθερο αιώρημα
δεν κάνω τίποτε απ’ τα δύο;

Αφουγκραζόμενος τις καμπάνες
χαράματα,
αυτές οι αμφιβολίες
χάνουν
κάθε
πιθανό
δικό τους
νόημα.

Ακούω την αιχμηρή άκρη
των καμπανών.

2009