Κάπου βαθιά μες στο μάτι σου

Κάπου βαθιά μες στο μάτι σου
χώθηκε ένα μαδημένο θηρίο
Μια στάλα ιδρώτας από δάκρυ
κύλησε στα σύντομα όνειρά σου
σ’ εκείνα λίγο πριν απ’ το ξύπνημα
σ’ εκείνα που θυμάσαι
σαν στιγμή από δεκαεννιά χρόνια πριν
που δε σημαίνουν τίποτα και σ’ αυτά δεν αναγνωρίζεις
ούτε τη στροφή, ούτε το καρότσι στο μαγαζί
ούτε το δέντρο τον Σεπτέμβρη
ούτε πού πάει ο δρόμος
και κάπου απ’ τα βάθη του ματιού
το θηρίο τεντώνεται προς τα βλέφαρα
και τα ξεσκίζει με τη μαδημένη ουρά του
Ξυπνάς, συνέρχεσαι και πάλι ονειρεύεσαι
εκείνα τα μικρά πράγματα από όνειρο σε όνειρο, που
ονειρεύεσαι όσο νυστάζεις
τα μικρά πράγματα που φτιάχνουν τη ζωή
και γυρίζουν το αυτοκίνητο πίσω
από όνειρο σε όνειρο
τα μικρά, που δε σημαίνουν τίποτα για τους άλλους
κι εσύ δεν τα θυμάσαι
ούτε βράδυ, ούτε πρωί
κάθε φορά ξεκινάς απ’ την αρχή
πάλι το ίδιο όνειρο, κι ύστερα σ’ άλλον καφέ
πάλι το ίδιο όνειρο σ’ άλλο τσιγάρο
το ίδιο όνειρο κι η καρέκλα είναι άλλη στο φως της χαραυγής
το ίδιο όνειρο
το σφίγγεις για μια στιγμή κάτω απ’ τα βλέφαρα
ώσπου το θηρίο της μέρας να το φάει