Στερεοδρόμος

Στον σιωπηλό στερεοδρόμο
ξεκίνησες να οδηγήσεις
απόψε, ε; Εντάξει

Περνάς από πράσινα σοκάκια
ανάμεσα στον Αίμο και τη Σρέντνα Γκόρα
Λίγο αριστερά, μετά αριστερά… Ευθεία
κι ύστερα δεν ρωτάς πού
Δεν έχεις ποιον, ε; Ε, εντάξει

Κι από τις δυο μεριές — φράχτης ζωντανός
σαν ζωντανό δάσος
Ζωντανό δάσος σαν περίφραξη —
να μην παρεκκλίνεις απ’ τον δρόμο
αν τυχόν σου ’ρθει όρεξη…

Και όλο σε σπρώχνει να οδηγείς
λίγο αριστερά, μετά αριστερά… Ευθεία
κι ύστερα δεν ρωτάς πού —
Ανάμεσα στον Αίμο και τη Σρέντνα Γκόρα
κι όλο πιο πέρα, και θάλασσα δεν έχει…

Κι όλο μπροστά και μπροστά…
κι αριστερά, αριστερά… και πάλι
Ρουφάς έναν καφέ
Μετά σου χτυπάει στο κεφάλι
(κι αυτό εντάξει)
Τον στερεοδρόμο τον έπιασες
Ένας αέναος κύκλος σε σέρνει