Σύντομος λόγος

Εδώ, στα χωράφια της καρδιάς μου.
Στα ποτάμια της θέλησής μου
και στις κοιλάδες της αδυναμίας μου
βρίσκομαι ολόκληρος.

Δίπλα μου, πάνω μου και παντού τριγύρω
έχετε εγκατασταθεί και κινείστε εσείς.
Στα δικά σας χωράφια, ποτάμια και κοιλάδες.
Ως την άκρη του ορίζοντα.

Καταδικασμένοι ν’ απομακρυνόμαστε
ο ένας απ’ τον άλλο
σαν κάτι κανονικοί γαλαξίες.

Από την αρχή του χρόνου
ως το τέλος του χώρου,
προσηλωμένοι
στην τελευταία
σταγόνα φωτός
από το τελευταίο
αστέρι,

που δεν θα ξεπαγώσει ξανά τη Μεγάλη Έκρηξη
μόνο και μόνο επειδή εσείς κι εγώ
αγαπάμε
τον κύκλο ως σχήμα.