Χιόνι χωρίς πατημασιές

Μάλλον δεν θα δώσω πια άλλο
και δεν θα θέλω να πάρω.
Μάλλον θα μείνω μόνος
και μάλλον θα μοιάζει με χειμώνα.

Μάλλον θα μοιάζει με χιόνι
χαράματα, λευκό και χωρίς πατημασιές.
Εκεί η σιωπή θα μου γνέψει
για μια παγωμένη, παθιασμένη αγκαλιά.

Ύστερα πια δεν θα ξέρω
και δεν θα ρωτάω άλλο.
Κουφός θα μείνω. Και βουβός.
Και θα είναι σαν ένα πέταγμα.