Σειρά σειρά φύτρωναν…

Κάθε νύχτα πηγαίνω ως την Τιχουάνα,
στη βεράντα της δόνια Ιλόνα
κι εκεί με τον λαό του συνόρου
τραγουδάμε τα τραγούδια της ελευθερίας
του καθαρού ουράνιου

Και κάθε πρωί ξυπνάω
κάτω από τα δυο πεύκα δίπλα στο σπίτι του μπαρμπα-Σταύρου
και κάτω από έναν άλλο γαλάζιο ουρανό
με το κρύο χορτάρι κάτω από το κεφάλι

και δεν ήταν τα τραγούδια της ελευθερίας,
και το καθαρό ουράνιο δεν το θυμάμαι,
ήταν μόνο τα όνειρά μου
και τα μάτια μου στα μακρινά.